สถาปัตยกรรมระบบ

ทะเบียนกลาง

หน้านี้ตอบคำถามเดียว — ทำไมพอรวมกันแล้วถึงได้ตัวเลขที่แยกกันทำยังไงก็ไม่ได้ คำตอบอยู่ที่ทุกส่วนใช้ทะเบียนชุดเดียวกัน ไม่ใช่ต่างคนต่างเก็บ

ซื้อเครื่องมือแยก 6 ตัว

แบบที่กิจการส่วนใหญ่เป็นอยู่ตอนนี้

  • ทะเบียนลูกค้า 6 ชุด — เครื่องมือละชุด ชื่อเดียวกันสะกดคนละแบบ
  • ทะเบียนพนักงาน 3 ชุด — ตัวเช็คชื่อชุดหนึ่ง ตัวเงินเดือนอีกชุด ตัวประเมินอีกชุด
  • ต้องคีย์ซ้ำ — ลูกค้าหนึ่งรายถูกพิมพ์เข้าระบบเฉลี่ย 3 รอบ
  • เลขไม่ตรงกัน — ยอดขายในระบบขาย ไม่เท่ายอดในบัญชี ไม่เท่าที่แพลตฟอร์มเคลม
  • ไม่มีใครบวกให้ — อยากรู้ต้นทุนต่อลูกค้าหนึ่งราย ต้องเปิดเอกเซลนั่งบวกเองทุกเดือน
ได้ 6 หน้าจอ แต่ไม่ได้คำตอบสักข้อ เพราะไม่มีเส้นเชื่อมระหว่างหน้าจอ

ระบบเดียว ทะเบียนชุดเดียว

แบบที่ madamOS วางไว้

  • คีย์ที่เดียว ทุกส่วนเห็นทันที — แอดมินคีย์ลูกค้าจากแชท บัญชีเห็นเลย เทเลเซลเห็นเลย
  • ลากเส้นย้อนได้ — หยิบใบเสร็จหนึ่งใบ ย้อนกลับไปถึงโฆษณาตัวที่ทำให้เกิดได้
  • ตัวเลขตรงกันเสมอ — ทุกหน้าอ่านจากทะเบียนเดียวกัน จึงไม่มีเรื่อง "ของใครถูก"
  • เพิ่มส่วนใหม่ไม่ต้องย้ายข้อมูล — เปิดส่วนบัญชีทีหลัง ก็ใช้ทะเบียนลูกค้าเดิมได้เลย
  • ค่าคนถูกปันเข้าต้นทุนอัตโนมัติ — เงินเดือนที่จ่ายไปกลายเป็นต้นทุนของช่องทางที่สร้างลูกค้า
ผลลัพธ์คือเลขอย่าง ฿1,207 ต่อลูกค้าใหม่หนึ่งราย ที่รวมค่าสื่อ ค่าคอม และค่าคนไว้ครบแล้ว

ทะเบียนกลาง 8 ชุด ที่ทุกส่วนใช้ร่วมกัน

แต่ละชุดมี "เจ้าของ" หนึ่งส่วนเท่านั้นที่แก้โครงได้ ส่วนอื่นอ่านได้อย่างเดียว

8 ทะเบียน
ทะเบียน เก็บอะไร เจ้าของ (ใครแก้โครงได้) ใครอ่านบ้าง
ทะเบียนคน พนักงานทุกคน ตำแหน่ง วันเริ่มงาน เงินเดือนเข้ารหัสไว้ ส่วนเงินเดือน เช็คชื่อ · ประเมินผลงาน · เทเลเซล
ทะเบียนคู่ค้า ลูกค้า ครีเอเตอร์ ผู้ขาย แพลตฟอร์มโฆษณา อยู่ตารางเดียวกัน บัญชี ทุกส่วน
ข้อมูลภาษีคู่ค้า เลขผู้เสียภาษี บุคคลหรือนิติบุคคล จด VAT แล้วหรือยัง บัญชี ออกเอกสาร · e-Tax · จ่ายเงิน
เส้นทางที่มา โฆษณา คลิป ลีด ออเดอร์ ใบเสร็จ ต่อกันเป็นสายเดียว เฝ้าโฆษณา หน้าเจ้าของ · เทียบอินฟลูฯ · เทเลเซล
เงินจ่ายออก ค่าโฆษณา ค่าอินฟลูฯ เงินเดือน ค่าซื้อของ อยู่กองเดียว บัญชี หน้าเจ้าของ · เฝ้าโฆษณา · เงินเดือน
หนังสือรับรองหักภาษี ใบ 50 ทวิ ทั้งที่ออกให้คนอื่น และที่ต้องตามเก็บจากลูกค้า บัญชี วางบิล · ยื่นภาษี · จ่ายครีเอเตอร์
การอนุมัติและเหตุผล ใครอนุมัติอะไร เมื่อไหร่ ด้วยเหตุผลอะไร เก็บถาวร ระบบกลาง ทุกส่วน
บันทึกการใช้งาน ใครทำอะไรเมื่อไหร่ แก้ค่าจากอะไรเป็นอะไร ระบบกลาง เจ้าของ · ผู้ตรวจสอบ

ทำไมครีเอเตอร์กับลูกค้าต้องอยู่ตารางเดียวกัน

เพราะทั้งคู่ต้องการของชุดเดียวกันเป๊ะ ๆ — เลขผู้เสียภาษี · เป็นบุคคลหรือนิติบุคคล · บัญชีสำหรับโอนเงิน ต่างกันแค่ทิศทางของเงินว่าเข้าหรือออก

ถ้าแยกเป็นสามตาราง จะต้องเขียนกฎหักภาษี ณ ที่จ่าย 3% ซ้ำ 3 ที่ แล้วสุดท้ายมันจะเพี้ยนคนละแบบ — เจอตอนสรรพากรถามว่าทำไมยอดในใบ 50 ทวิ ไม่เท่ายอดที่ยื่น

กฎเหล็กของทะเบียนกลาง

ห้าข้อนี้บังคับที่ตัวระบบ ไม่ใช่ข้อตกลงปากเปล่าที่คนลืมได้

1

ทะเบียนแต่ละตัวมีเจ้าของคนเดียว

มีแค่ส่วนที่เป็นเจ้าของเท่านั้นที่แก้โครงได้ ส่วนอื่นอ่านอย่างเดียว จะได้ไม่มีสองส่วนแก้ชนกันจนข้อมูลเพี้ยน

2

ก่อนสร้างทะเบียนใหม่ ต้องเช็คของเดิมก่อน

อยากเก็บ "ผู้ขาย" เพิ่ม ให้ดูก่อนว่าทะเบียนคู่ค้ารองรับอยู่แล้วหรือเปล่า ทะเบียนซ้ำคือจุดเริ่มของเลขไม่ตรงกัน

3

แก้โครงได้แค่เพิ่ม ห้ามลบของเก่า

เพิ่มช่องใหม่ได้เสมอ แต่ช่องที่มีคนใช้อยู่ห้ามลบทิ้ง เพราะรายงานย้อนหลังและเอกสารที่ออกไปแล้วยังอ้างอยู่

4

แต่ละบริษัทเห็นแต่ข้อมูลตัวเอง

กั้นที่ชั้นฐานข้อมูล ไม่ใช่กั้นที่หน้าจอ — ต่อให้เรียกข้อมูลตรง ๆ ก็ข้ามบริษัทไม่ได้

5

ทุกอย่างที่แตะเงินต้องบันทึกไว้เสมอ

แก้ยอด ยกเลิกบิล อนุมัติจ่าย เปลี่ยนค่าคอม ทุกครั้งเก็บว่าใครทำ เมื่อไหร่ จากอะไรเป็นอะไร ลบบันทึกนี้ไม่ได้

สี่คำตอบที่ต้องมีทะเบียนกลางถึงจะตอบได้

ทุกข้อคือเลขจริงจากเดือนกรกฎาคม 2569 — และทุกข้อต้องดึงจากอย่างน้อยสองส่วนพร้อมกัน

฿1,207

ต้นทุนต่อลูกค้าใหม่หนึ่งราย

ต้องมีทั้งค่าโฆษณา ค่าคอมเทเลเซล และเงินเดือนที่ปันมา — สามตัวนี้อยู่คนละส่วนของธุรกิจ

ใช้ทะเบียน: เงินจ่ายออก + เส้นทางที่มา + ทะเบียนคน

2.1 เท่า

แคมเปญที่เคลมว่ามีผล แต่ปิดได้ 0 ใบ

ต้องเชื่อมโฆษณาไปจนถึงใบเสร็จ ถึงจะรู้ว่าเงิน ฿9,800 ที่ยิงไปไม่ได้อะไรกลับมาเลย

ใช้ทะเบียน: เส้นทางที่มา + เงินจ่ายออก

฿57,600

ยอดที่ได้จากช่องเล็กที่จ่ายแค่ ฿4,500

ต้องเชื่อมครีเอเตอร์ไปถึงยอดขายจริง ถึงจะเห็นว่าช่องใหญ่ที่จ่าย ฿28,000 ได้กลับแค่ ฿6,800

ใช้ทะเบียน: ทะเบียนคู่ค้า + เส้นทางที่มา

90.7

ประเมินคนด้วยเลขจริง ไม่ต้องกรอก

ต้องเชื่อมยอดขายและคะแนนคุณภาพสายกลับมาที่ทะเบียนพนักงาน เสาผลงานถึงจะเติมเองได้

ใช้ทะเบียน: ทะเบียนคน + เส้นทางที่มา

ระบบวางอยู่บนอะไร

ส่วนนี้เขียนไว้ให้ทีมไอทีของลูกค้าอ่าน — ไม่ผูกกับยี่ห้อใดยี่ห้อหนึ่ง

ภาพรวมเชิงเทคนิค

ชั้นที่คนใช้งาน

หน้าเว็บสำหรับทำงานบนคอมพิวเตอร์
แอปบนมือถือสำหรับเช็คชื่อและดูสรุป

ตัวประมวลผลที่ขอบเครือข่าย แยกกันตามส่วนงาน

เฝ้าโฆษณา
เทียบอินฟลูฯ
แชท + บอท
เทเลเซล
บัญชี · ภาษี
คน

แยกกันเพื่อให้ส่วนหนึ่งพังแล้วไม่ลามไปส่วนอื่น เช่นแชทล่มตอนบ่าย แต่บัญชียังออกใบกำกับได้ปกติ

ฐานข้อมูลเดียว

ทะเบียนกลางทั้ง 8 ชุดอยู่ที่นี่ที่เดียว ไม่มีการก๊อปข้อมูลไปเก็บซ้ำที่อื่น

ที่เก็บไฟล์

ไฟล์เสียงที่อัดจากสายโทร คลิปที่ดูดมา และเอกสารที่ออกไปแล้ว

งานหนักที่แยกไปทำเบื้องหลัง

ถอดเสียงสายโทรและคลิป
ดึงค่าโฆษณาทุกคืน 03:12 น.
ให้คะแนนสายและปันส่วนต้นทุน

แยกออกไปทำเบื้องหลัง เพื่อไม่ให้คนที่กำลังกดหน้าจออยู่ต้องรอ

เปิดใช้ทีละส่วนได้ ไม่ต้องเปิดครบทั้ง 6 ตั้งแต่วันแรก — จะเริ่มจากแชทกับเทเลเซลก่อน แล้วค่อยเปิดบัญชีทีหลังก็ได้ เพราะใช้ทะเบียนชุดเดิม ไม่ต้องย้ายข้อมูล แต่ต้องรู้ไว้ว่า ยิ่งเปิดครบ ตัวเลขยิ่งตอบได้ลึก — ต้นทุนต่อลูกค้าจะเป็นต้นทุนเต็มจริง ๆ ก็ต่อเมื่อส่วนคนเปิดใช้แล้วเท่านั้น ดูเส้นทางการเปิดใช้ทีละส่วน